متن پیام شما


زندگی نامه امام حسن عسگری (ع)

یکشنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۱ | زندگی نامه ائمه | بازدید : 5215

زندگینامه امام حسن عسگری (ع)

نام: حسن بن علی.

کنیه: ابومحمد.

القاب: عسکرى، زکى، خالص، صامت، سراج، تقى و خاص (به امام حسن عسکرى(ع)، امام على النقى(ع) و امام محمد تقى(ع)، ابن الرضا نیز گفته مى‏شد.)

منصب: معصوم سیزدهم و امام یازدهم شیعیان.

تاریخ ولادت: هشتم ربیع الثانى سال ۲۳۲هجرى.

همچنین چهارم و دهم ربیع الثانى نیز نقل شده است. در مورد سال تولد ایشان نیز برخى گفته‏اند که ۲۳۱ هجرى بوده است.

محل تولد: مدینه مشرفه، در سرزمین حجاز (عربستان سعودى کنونى).

نسب پدرى: ابوالحسن، على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسین بن على بن ابى‏طالب(ع).

نام مادر: حُدیث، که او را جدّه مى‏گفتند.

برخى نام او را سلیل و برخى دیگر، سوسن نقل کرده‏اند. این بانوى پاکیزه، که در عصر خویش از بهترین زنان عالم بوده و مفتخر به همسرى ذریه پیامبر اکرم(ص) است، در ولایت خویش پادشاه زاده بود. امام هادى(ع) در شأن او فرمود: سلیل، دور از هر آفت، پلیدى و آلودگى است.

مدت امامت: از زمان شهادت پدرش، حضرت امام هادى(ع)، در سال ۲۵۴ تا سال ۲۶۰هجرى، نزدیک به شش سال.

تاریخ و سبب شهادت: هشتم ربیع الاول سال ۲۶۰ هجرى، در سن ۲۸ (یا ۲۹) سالگى، به وسیله زهرى که معتمد عباسى به آن حضرت خورانید.

محل‏دفن: سامرا (درسرزمین عراق‏کنونى)، در جوار مرقد پدرش، امام‏هادى(ع).

همسر: نرجس (صیقل).

فرزند : ابوالقاسم، محمد بن حسن، صاحب الزمان(ع).

امام زمان(ع) تنها فرزند امام حسن عسکرى(ع) هستند. امام عسکرى(ع) تولد و زندگىِ تنها فرزندش را بر بیگانگان پنهان نگه مى‏داشت تا از سوى دشمنان اهل‏بیت(ع) و مزدوران خلیفه‏آسیبى به وى نرسد.

اصحاب ویاران:
۱٫ احمد بن اسحاق اشعرى.
۲٫ احمد بن محمد بن مطهر.
۳٫ اسماعیل بن على نوبختى.
۴٫ محمد بن صالح همدانى.
۵٫ عثمان بن سعید عمروى.
۶٫ محمد بن عثمان عمروى.
۷٫ حفص بن عمرو عمروى.
۸٫ ابوهاشم، داود بن قاسم جعفرى.
۹٫ احمد بن ابراهیم بن اسماعیل.
۱۰٫ احمد بن ادریس قمى.

در برخى منابع، تعداد اصحاب و یاران امام حسن عسکرى(ع) بیش از صد نفر ذکر شده است.

زمامداران معاصر:
۱٫ متوکل عباسى (۲۳۲ – ۲۴۷ق.).
۲٫ منتصر عباسى (۲۴۷ – ۲۴۸ق.).
۳٫ مستعین عباسى (۲۴۸ – ۲۵۲ق.).
۴٫ معتز عباسى (۲۵۲ – ۲۵۵ق.).
۵٫ مهتدى عباسى (۲۵۵ – ۲۵۶ق.).
۶٫ معتمد عباسى (۲۵۶ – ۲۷۹ق.).

از میان خلفاى مذکور، تنها منتصر عباسى، فرزند متوکل به امام هادى(ع)، امام‏حسن عسکرى(ع) وعلویان و شیعیان آزارى نرساند و در ایام خلافت کوتاه مدت خویش احسان و خدمات شایانى به آنان نمود که در مقایسه با ستمکارى‏ها و تعدیات سایر خلفاى عباسى ناچیز است.

رویدادهاى مهم:

۱٫ وفات ابوجعفر، محمد بن على، برادر امام حسن عسکرى(ع) در سنین جوانى و تألّم شدید امام(ع) در مرگ او.

۲٫ مسمومیت و شهادت امام على النقى(ع)، پدر امام حسن عسکرى(ع)، در سال ۲۵۴ هجرى، به دست معتمد عباسى.

۳٫ بازداشت و زندانى شدن مکرر امام حسن عسکرى(ع)، در دوران حکومت مستعین، معتز، مهتدى و معتمد عباسى.

۴٫ نفرین امام(ع) بر معتز عباسى، در زندان، و تأثیر آن در خلع معتز و کشته شدنش به دست سرداران ترک.

۵٫ حساسیت خلفاى بنى‏عباس، معاصر امام‏حسن عسکرى(ع)، درباره‏تولد و زندگانىِ حضرت‏مهدى منتظر(عج) و تلاش براى پیدا کردن و از بین‏بردن آن‏حضرت.

۶٫ مسمومیت و شهادت امام حسن عسکرى(ع)، توسط معتمد عباسى، در سال ۲۶۰ هجرى. (۱)


۱٫ مناقب آل ابى طالب، ج‏۳، ص‏۵۲۶؛ اثبات الهداه بالنصوص والمعجزات، ج‏۳، ص‏۴۳۵٫

برگرفته شده از کتاب ” خاندان عصمت علیهم السلام ” تالیف سید تقى واردى